Η παράδοση μας λέει πως εκείνος που θα δει στον ύπνο του την τοποθεσία ενός κρυμμένου θησαυρού, δεν θα βρει παρά μόνο κάρβουνα αν το μαρτυρήσει και σε άλλους. Σύμφωνα με πληροφορίες του δημοσιογράφου Βαγγέλη Λάσκου, μία σχετική περίεργη ιστορία αφορά μία γυναίκα από το Αγρίνιο. Το 1950 η Αφροδίτη...

Στη Κάρπαθο αναφέρεται ότι πολλές φορές στο όρο Όθος, φαίνεται μία μεγάλη λάμψη μέρα μεσημέρι η οποία ψηλώνει μέχρι τον ουρανό και μετά χαμηλώνει και σβήνει. Λένε πως είναι «λάμψη των φλουριών που βγάζει όξω ο Αράπης και τα λιάζει».

Ο ερειπωμένος πύργος της Αγίας Μαρίνας στη Κέα, υποτίθεται ότι στοιχειώνεται από έναν «αράπη» που πηδώντας περιφέρεται περιμετρικά από τον ένα εξώστη στον άλλο.

Στο χωριό Παναγίτσα, ένα πλανητικό φως που περιγραφόταν σαν «λαμπάδα» ή «φαναράκι» έβγαινε μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο της νύχτες που είχε συννεφιά (Σημ. Aragorn : Θυμίζει σφαιρικό κεραυνό) και ακολουθούσε μία πολύ συγκεκριμένη πορεία προτού εξαφανιστεί.

Ένα ακόμα παρόμοιο πλανητικό φως αναφέρεται στο χώρο της μονής της Παναγίας της Ζωναρίτισσας, νότια της Κοντοβάζαινας. Υποτίθεται πως το φως είχε οδηγήσει τους κατοίκους των γειτονικών χωριών να ανακαλύψουν την εικόνα της Παναγίας, ένα πασίγνωστο μοτίβο στη λαογραφία.

Στο χωριό Βελημάχι, αναφέρεται και άλλο «πλανητικό φως» στη τοποθεσία Μπλασίνος το οποίο πηγαινοερχόταν σε ένα ρέμα. Λέγεται πως όταν το φως έφτανε σε ένα σημείο του ρέματος όπου είχε δολοφονηθεί κάποιος Χαράλαμπος Αλεξόπουλος, γινόταν μεγάλο σαν φωτιά, και μετά έσβηνε.

Σύμφωνα με επιστολή του Γιώργου Κασιμάτη, ένα περίεργο φαινόμενο εμφανίζεται στη περιοχή του παλιού αεροδρομίου του Σαραντάπηχου μεταξύ Φενεού και Δερβενίου (που ήταν ενεργό πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα καλύπτεται από πυκνό δάσος). Σύμφωνα με την επιστολή, ένα λευκό σφαιρικό φως ε...

Ο προφήτης Ηλίας και το «φασματικό φως» συναντώνται και σε μία άλλη ιστορία που προέρχονται από το Βυζίκι Αρκαδίας. Πριν το καλοκαίρι του 1961, στα ερείπια του κατεστραμμένου επί 45ετία ναού του προφήτη Ηλία στη θέση Αγιολιά, εμφανιζόταν κάθε βράδυ ένα «φως καντηλιού» που εξαφανιζόταν απότομα.

Το Φεβρουάριο του 2002 μετακόμισα σαν φοιτητής στην Πάτρα. Ψάχνοντας για σπίτι με τους γονείς μου, βρήκαμε κοντά στα ΤΕΙ της πόλης, ένα πολύ ευρύχωρο, επιπλωμένο και φθηνό σπίτι. Παρ'όλες τις αντιδράσεις της μάνας μου (που κάτι είχε αντιληφθεί), το νοικιάσαμε. Το πρώτο βράδυ, που δοκιμάσαμε να κ...