Πριν μερικές δεκαετίες, στα ριζά ενός μικρού λόφου, υπήρχε μια μικρή λίμνη, το θαλώσι ή Θαλάσσι που περιβαλλόταν από περίεργους θρύλους. Σύμφωνα με τους ντόπιους τσοπάνηδες κατοικούσαν εκεί λάμιες και νεράιδες οι οποίες έκαναν τους ανθρώπους να πνίγονται στα νερά της.

Ο Εβυθός είναι μια ακόμη "άπατη" λίμνη. Λέγεται μέσα της ότι υπάρχουν ερείπια αλλά και το λιοκρινόφιδο, το αγαθοποιό κερασφόρο φίδι.

Το τηλεφώνημα που δέχτηκα το βράδυ του Σαββάτου 12 Ιουνίου 1999 ήταν κάπως ασυνήθιστο. Στην άλλη άκρη της γραμμής, στα Λεχαινά του νομού Ηλείας, βρισκόταν ο παλιός φίλος και συνεργάτης Μάκης Νοδάρος, γνωστός στους πιο παλιούς αναγνώστες του "Ανεξήγητου". Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Μάκης μου γνωστοποι...

Τον Αύγουστο του 1978, ο δεκαεξάχρονος Φώτης Κ. βρισκόταν μαζί με τον ξάδερφό του. Οι δυο τους κάθονταν στη βεράντα του σπιτιού τους γύρω στις δώδεκα τα μεσάνυχτα όταν άρχισε η ιστορία. Οι νεαροί άκουσαν μέσα στη σιγαλιά της καλοκαιρινής νύχτας ένα περίεργο θρόισμα. Στην αρχή δεν έδωσαν σημασία ...

Στη Κύθνο οι νεράιδες εμφανίζονται στα Κόκκινα - όπου υπάρχουν θερμές πηγές - να χορεύυν και να τραγουδούν μέσα σε σπινθηροβολήματα

Η παράδοση μιλάει για ένα ντόπιο λυράρη, τον οποίο απήγαγν οι νεράιδες και τον πήγαν σ' ένα δύσβατο τόπο, τον Τρυπιόβραχο. Εκεί βρέθηκε μετά από τρεις μέρες και διηγήθηκε ότι οι νεράιδες τον είχαν υποχρεώσει να παίζει τη λύρα του για να χορεύουν.

Αναφέρεται η ιστορία κάποιου που μεταξύ Λέκας και Καστανιάς συνάντησε τρεις γυναίκες που έμοιαζαν με τσιγγάνες και οι οποίες φορούσαν κόκκινο μαντήλι στο κεφάλι. Θέλησε να τις πλησιάσει αλλά εκείνες απομακρύνθηκαν με ταχύτητα και πέταξαν πάνω από ένα φαράγγι.

Υπάρχει η παράδοση για ένα μαύρο νάνο που στοίχειωνε τις αγροτικές περιοχές

Υπάρχει η παράδοση για τη θρυλική γουρούνα με τα χρυσά γουρουνόπουλα, η οποία εμφανιζόταν πάντα το καταμεσήμερο.