Στο δρόμο που πάει στου Διαβόλου το γεφύρι, είκοσι λεπτά της ώρας μακριά από του Δαμαλά, είναι μία τετράγωνη πέτρα όπου έκρυψε ο βασιλιάς τα άρματά του.

(Σημ. Aragorn : Αφήγηση ενός Ναξιώτη στο Νίκο Πολίτη, λαογράφο). Σε τούτο το νησί το παλιό καιρό ήταν ένας βασιλιάς και είχε μία μοναχοκόρη όμορφη σαν τα κρύα τα νερά την οποία αγαπούσαν δύο λεβέντες εκείνου του καιρού. Η βασιλοπούλα αγαπούσε τον ένα περισσότερο από τον άλλο αν και οι δύο ήταν όμ...

Κάτω από την βορινή περιοχή του Υμηττού, στην ανατολική ράχη, είναι μία σπηλιά που λέγεται σπηλιά του λιονταριού. Γιατί σε αυτή κατοικούσε τον παλιό καιρό ένα φοβερό λιοντάρι που έφερνε μεγάλη καταστροφή γύρω. Από αυτό εμποδιζόταν οι χριστιανοί να πηγαίνουν στην εκκλησία του αγίου Νικολάου, που ε...

Σε ένα αλώνι στην Ελευσίνα ήταν ένα μαρμαρένιο άγαλμα, που προστάτευε το χωριό και με τη βοήθειά του πήγαιναν πάντα καλά τα γεννήματα. Κάθε γιορτή του άναβαν καντήλι. Κανείς δεν μπορούσε να το πάρει, όποιος δοκίμαζε να το πάρει από εκεί που ήταν στημένο του κοβότανε το χέρι (Σημ. Aragorn : Μάλλον...

Μέρμπακα του Δήμου Μηδέας. Στο βορινό τοίχο της παλιάς εκκλησίας της Παναγίας είναι χτισμένο ένα άγαλμα που κανείς δεν μπορεί να το βγάλει. Πριν πολλά χρόνια που δοκίμασε κάποιος να το βγάλει τη νύχτα την άλλη μέρα τον βρήκανε πεθαμένο κάτω από το άγαλμα.

Όταν ο μυλόρδος πήρε μία από τις έξι κόρες του κάστρου, άφησε παραγγελία στους Τούρκους να του κουβαλήσουν και τις άλλες τη νύχτα. Αλλά εκεί που πήγαιναν να τις βγάλουν, τις ακούν να σκούζουν λυπητερά και να φωνάζουν την αδερφή τους. Οι Τούρκοι τρομαγμένο έφυγαν και με κανένα λόγο δεν ήθελαν να δ...

Ο βοεβόδας της Αθήνας έριξε μία κολώνα από τις τέσσερις που ήταν χωριστά από τις άλλες για να πάρει τα μάρμαρα να τα βάλει στο τζαμί κοντά στην αγορά που έχτιζε τότε. Τρεις φορές έβαλαν φουρνέλο για να την γκρεμίσουν και δεν μπόρεσαν. Στο τέταρτο φουρνέλο όμως η κολώνα έπεσε. Οι άλλες τρεις κολών...

Κοντά στο λιμάνι είναι θαμμένος ένας Σαραντάπηχος και γι’ αυτό το μέρος εκείνο το λένε Σαραντάπηχο.

Εκεί που είναι τώρα το χωριό Ρωμήρι, ήταν κάποτε γιγαντοφωλιά. Οι γίγαντες παίδευαν μέρα και νύχτα τους κακόμοιρους ανθρώπους με χίλια δυο κακά. Και οι άνθρωποι προσπαθούσαν να τους εξολοθρεύσουν όλους αλλά δεν μπορούσαν. Αυτή η γιγαντοφωλιά ήταν ένας μεγάλος λόγγος με πελώρια δέντρα από τον καιρ...