(Σημ. Aragorn : Το γεγονός αφορά τη σπηλιά Παρασκευά). Λίγες μέρες αργότερα, επισκέφθηκα ξανά το σπήλαιο, αλλά αυτή τη φορά ήταν μέρα, έχοντας μαζί μου ένα φίλο του χώρου, τον Β.Μ. καθώς και δύο μέλη της ομάδας μου, τον Κ.Ι. και την Ι.Φ. Είχαμε αποφασίσει να περάσουμε στο αριστερό τούνελ, που εισ...

(Σημ. Aragorn : Το γεγονός αφορά τη σπηλιά Παρασκευά). Το γεγονός πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 2002 και ώρα 12.30 μετά τα μεσάνυχτα, όταν αποφασίσαμε μαζί με το φίλο μου Γ.Φ. και τον συνεργάτη μου Α.Π. να εισβάλλουμε στη σπηλιά για μια επιτόπια ανίχνευση. Καθώς βρισκόμασταν στο κέντρο του σ...

Στην οδό Κύπρου, στο ύψος της εκκλησίας της Οσίας Ξένης, υπάρχει μια παλιά μάντρα που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Δήμου. Σε εκείνη λοιπόν τη παλιά μάντρα, που σήμερα είναι εκθεσιακός χώρος του Δήμου, εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις στις 17 Αυγούστου του 1944, Έλληνες π...

Περίεργες δυσοσμίες όπως εκείνη που αναφέρει ο Θανάσης Βέμπος στις Πύλες του Αλλόκοσμου, προκάλεσαν στις 5 Οκτωβρίου του 1987, στην οδό Κύπρου, λιποθυμικές τάσεις στους κατοίκους της περιοχής, τσούξιμο στα μάτια και φοβερή δύσπνοια. Η λογική εξήγηση που δόθηκε για το γεγονός, ήταν ότι η δυσοσμία...

Αυτή η αναφορά σε σχέση με τις αλλοκοσμικές εμφανίσεις έρχεται από την Ν.Μ. κάτοικο της περιοχής που χρησιμοποιούσε τα δασύλλιο ως τόπο περιπάτου και διαλογισμού. Σε μια από αυτές τις βόλτες της, συνάντησε κοντά στο ξωκλήσι του Αγ. Φιλίππου μια νεαρή καλόγρια, η οποία της ζήτησε να την πλησιάσει...

Η αναφορά έρχεται από τον Α.Ν. ο οποίος παρευρισκόμενος με τη παρέα του σε ένα από τα ξύλινα τραπεζάκια που κοσμούν το λόφο, κατά τις νυχτερινές ώρες, έτυχε να γνωρίσει μια παράξενη πλευρά του κόσμου. «Βρισκόμασταν στη πιο σκοτεινή πλευρά του δασυλλίου και συγκεκριμένα στο ξύλινο τραπεζάκι δεξιά...

Στη περιοχή που είναι γνωστή ως Νεάπολη, εδρεύει ένας άγνωστος – για τους Πειραιώτες – λόφος που φέρει και αυτός με τη σειρά του αρκετά ονόματα. Πολλές φορές θα ακούσετε τους γύρω κατοίκους να τον αποκαλούν δασάκι, άλλοι τον αποκαλούν παυσίλυπον και οι παλαιότεροι το βάφτισαν ο λόφος...

Σαν με ξαναπήρε ο ύπνος, βρέθηκα πάλι στο μοναστήρι. Τούτη όμως τη φορά ήμουν, λέει, στο κελάκι του Αγίου. Εκείνος ήταν πλαγιασμένος στο κρεβάτι του. Ξάφνου σηκώνεται και ξαπλώνει σε ένα … φέρετρο που βρισκόταν στο πάτωμα! Δίπλα ήταν μια τοιχογραφία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης . Μου έ...

Την Καθαρά Δευτέρα του 1948 είχα πάει με το αφεντικό μου και τη σύζυγό του Ευσταθία στην Αίγινα , πραγματοποιώντας την πρώτη μου προσκυνηματική επίσκεψη στον τάφο του προστάτου μου αγίου Νεκταρίου ο οποίος βέβαια τότε δεν είχε επίσημα ανακηρυχθεί. Στη συνείδηση όμως όλων ήταν άγιος. Το καραβάκι π...