Το είχαν αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Και αυτό δε συνέβη τυχαία. Κάποτε οι κάτοικοι του χωριού για τις ανάγκες τους, θέλησαν να μεταφέρουν νερό από εκεί, κάτω στο χωριό. Λόγω έλλειψης των σημερινών μέσων, δεν υπήρχαν μεταλλικοί σωλήνες τότε, τοποθέτησαν πήλινους σωλήνες, τα ονομαζόμενα κούγκια, έτσι τα λέγανε, και με αυτά μετέφεραν το νερό. Αλλά κάθε φορά που τοποθετούσαν αυτούς τους χωμάτινους σωλήνες, το πρωί τους έβρισκαν σπασμένους. Τη νύχτα ακούγανε, λέγανε οι μαρτυρίες, ποδοβολητό αλόγου και το πρωί έβρισκαν τους σωλήνες σπασμένους. Έτσι, πίστεψαν ότι υπεύθυνος γι’ αυτό ήταν ο Άγιος Γεώργιος με το άλογο του, και το μήνυμα που τους έστελνε ήταν ότι δεν θέλει να πάρουν το αγίασμα. Και έτσι εγκαταλείψαν το εγχείρημα. Αυτό συνέβη τότε, πριν το 1922. Και μάλιστα, όταν ήρθαν οι δικοί μας από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, συζήσανε με τους τότε κατοίκους του χωριού για περίπου δύο χρόνια. Δεν έφυγαν κυνηγημένοι από εκεί, αλλά με όλα τα υπάρχοντά τους και με κάθε επισημότητα. Πήρανε και τα ζώα τους και μέχρι και τις γάτες τους από εδώ. Λόγω του ότι ήταν εγγεγραμμένοι ως μουσουλμάνοι, έπρεπε υποχρεωτικά να φύγουν, αν και πολλοί από αυτούς δεν ήθελαν. Έτσι, από κάποια στιγμή και μετά, αφού αυτοί το ανέφεραν στους δικούς μας ότι εκεί λατρεύουν τον Άγιο Γεώργιο, έτσι και οι δικοί μας, αφού εγκαταστάθηκαν στο χωριό, για τις θρησκευτικές τους ανάγκες και για λατρευτικούς σκοπούς, δημιούργησαν ένα μικρό υποτυπώδες ιερό μέσα στη σπηλιά, ένα άγιο βήμα, και ξεκίνησαν οι τότε ιερείς της Καλλιφύτου, ο παπά-Θόδωρος ο Παπαδόπουλος, ο παπά-Θόδωρος ο Σιαμίδης, ο παπά-Αλέξανδρος, να λειτουργούν εκεί μέσα. Και τότε μάλιστα, το αφιέρωσαν στην Παναγία, επειδή είχε το αγίασμα, το αφιέρωσαν στη Ζωοδόχο Πηγή»

...«Έχει γίνει γνωστό χρόνια ολόκληρα τώρα», αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος, «από το ’22 που ήρθαν οι δικοί μας, και γύρω στην ευρύτερη περιοχή της Δράμας, και στα γύρω χωριά, μαρτυρίες που μιλάνε για πολλά θαύματα. Και ειδικά σε παιδιά που δεν μιλούσανε. Μιλάμε για τις εποχές του ’50, του ’60, ίσως και παλαιότερα. Αλλά και πιο πρόσφατα, και εγώ θυμάμαι ένα περιστατικό, για κάποιο παιδί που δεν μιλούσε και μίλησε, και για παιδιά με κινητικά προβλήματα που έγιναν καλά με τη χάρη της Παναγίας