Έκει ύπάρχουσι και τείχη ρωμαϊκού ίσως σταθμού, χρησιμεύοντος

προς φύλαξιν των στενών, απέναντι δε φαίνεται το Κάστρον της Ωρίβάς

επί άπορρώγος βράχου, ένθα σώζεται νυν πύλη τις μόνον, τούρκικου

ίσως σταθμού. Ή δημώδης παράδοσις περιβάλλει επί το μ,υθολογικώτερον

το ρομαντικον βασίλειον της Ωραίας. Διηγούνται λ. χ. δτι αυτή

πολιορκηθείσα στενώς και μή θέλουσα να παραδοθγί, ερρίφθη κατά των

βράχων και έφονεύθη, δτι επί του ^ρά^

ου εκείνου, εις δν άγει ατραπός

υπάρχει ό τάφος αυτής και δτι αυτή βογκοί εντός αυτού. Το τοιούτον

μοί διεβεβαίωσεν δ οδηγός, ως άκουσας αυτό 6 ίδιοςχαριζομένη

αύτψ ας

τον πιστεύσω' άλλως τε και πολύ πιθανόν εντός τοΰ βράχου να υπάρχω

καταρράκτης, ή δε πτώσις τού ύδατος ν' άκούηται ως βογκητόν, τούθ'

δπερ μεγεθύνει ή δεισιδαίμων πεποίθησις, διότι και ή πηγή της Αφροδίτης

άντικρύζει προς τον βράχον. Διηγούνται προσέτι, και οι έωρακότες

εμαρτύρησαν, δ'τι επί τού τάφου της Ωραίας υπάρχει ροΐά άείποτε θαλερά.