Μετά από σύντομη εισήγηση στα ψυχικά φαινόμενα σχηματιζόντουσαν ομάδες ακροατών από δέκα άτομα στις οποίες ζητούσαν έναν από αυτούς να διηγηθεί στην ομάδα ένα ζωηρό επισόδιο της ζωής του το οποίο να ακούσουν όλοι. Τότε τους παραχωρούσαν ένα από τα μέντιουμ σε υπνωτική κατάσταση και ζητούσαν από εκείνον που έκανε τη διήγηση να αρχίσει να ρωτάει το μέντιουμ για να διαπιστωθεί εάν θα έπαιρνε τη σκέψη του. Δημιουργούσαν ισάριθμες ομάδες με τον αριθμό των μέντιουμ και τα αποτελέσματα ήταν πάντοτε αποδεικτικά γιατί και αν τύχαινε να μην είναι συντονισμένος εκείνος που ρωτούσε, πάντοτε θα ήταν κάποιος άλλος από τους δέκα.