Αύγουστος του 1930. Ενώ η Αθήνα προσπαθεί να δροσιστεί από τις ζεστές καλοκαιρινές νύχτες, στο #Παγκράτι εκτυλίσσεται ένα από τα πιο ανεξήγητα αστικά μυστήρια του Μεσοπολέμου. Επίκεντρο η οικία του Ιωάννη Τομπόπουλου στον αριθμό 39 της οδού Αστυδάμαντος, που μας χάρισε τον παρακάτω θρύλο.

Κάθε βράδυ, ακριβώς στις 21:30, το σπίτι δεχόταν έναν ανελέητο και εκκωφαντικό βομβαρδισμό από πέτρες, τούβλα και κοτρώνες. Το φαινόμενο κρατούσε με απόλυτη ακρίβεια μέχρι τα μεσάνυχτα, οπότε και σταματούσε ξαφνικά. Ο ενοικιαστής του σπιτιού, Β. Κωττούλιας, έβλεπε τα αντικείμενα να σημαδεύουν με ακρίβεια την εξώπορτα, μια μεγάλη γλάστρα και το οικογενειακό τραπέζι όπου δειπνούσαν.

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο; Οι πέτρες, που σχημάτιζαν σωρούς στην αυλή, ήταν ανεξήγητα καυτές, σαν να είχαν μόλις εκτοξευθεί από κρατήρα ηφαιστείου. Η ένοικος Γ. Νουχάγιερ περιέγραφε έντρομη στους ρεπόρτερ: "Είναι σαν οι πέτρες να ξεπηδούν μέσα από τη γη. Καίνε, δεν αγγίζονται!"

Ο θόρυβος στη γειτονιά ήταν τέτοιος που καθημερινά από τις 21:00 οι περίοικοι ανέβαιναν σε ταράτσες, μπαλκόνια και μάντρες για να δουν το θέαμα. Τουλάχιστον 20 αστυνομικοί με πολιτικά έζωσαν το διπλανό οικόπεδο θεωρώντας πως πρόκειται για κακόγουστη φάρσα. Παρά τα δεκάδες μάτια που καραδοκούσαν, κανείς δεν εντοπίστηκε ποτέ. Οι πέτρες έπεφταν από το πουθενά, εκτοξευμένες από ένα... αόρατο χέρι.

Η υπόθεση έφτασε στα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας "Ακρόπολις" στις 8 Αυγούστου 1930, ενώ κλήθηκε εσπευσμένα ο Άγγελος Τανάγρας, πρόεδρος της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών, για να εξετάσει το περίφημο "πολτεργκάιστ του Παγκρατίου".