Στις 21 Ιανουαρίου 1948, η Διεύθυνση Πληροφοριών του U.S. Army General Staff εξέδωσε ένα εσωτερικό έγγραφο με τίτλο “Unconventional Aircraft”, το οποίο αφορούσε τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με ασυνήθιστα ή προηγμένα αεροσκάφη. Το έγγραφο αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος στρατιωτικής παρακολούθησης τεχνολογιών αεροπορίας μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

​

Στο έγγραφο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα πειραματικά αεροσκάφη τύπου “flying wing” που είχαν σχεδιάσει οι Γερμανοί μηχανικοί αδελφοί Horten κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ενδιαφέρονταν να μάθουν εάν η Σοβιετική Ένωση συνέχιζε την ανάπτυξη παρόμοιων σχεδίων και εάν σχεδιαζόταν η μαζική παραγωγή τέτοιων αεροσκαφών.

​

Η αναφορά ζητούσε επίσης πληροφορίες για αεροσκάφη με ασυνήθιστα σχήματα, όπως οβάλ, δισκοειδή ή “saucer-shaped”, καθώς και για τις τεχνολογίες που θα μπορούσαν να τα υποστηρίζουν. Μεταξύ των στοιχείων που έπρεπε να συλλεχθούν περιλαμβάνονταν:

​

το σχήμα και η αεροδυναμική διαμόρφωση του αεροσκάφους

τα υλικά κατασκευής

τα συστήματα ελέγχου πτήσης

η διάταξη του πληρώματος

ο τύπος κινητήρα ή συστήματος πρόωσης.

​

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δινόταν σε πιθανά συστήματα πρόωσης υψηλής τεχνολογίας, όπως jet engines, rocket engines, αλλά ακόμη και σε θεωρητικές δυνατότητες πυρηνικής (atomic) πρόωσης.

Το έγγραφο διανεμήθηκε σε στρατιωτικούς ακόλουθους των Ηνωμένων Πολιτειών σε διάφορες χώρες, προκειμένου να συλλέγονται σχετικές πληροφορίες. Μεταξύ των αποδεκτών περιλαμβανόταν και ο στρατιωτικός ακόλουθος της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, γεγονός που δείχνει ότι η Ελλάδα συμμετείχε στο διεθνές δίκτυο συλλογής πληροφοριών για τέτοιες τεχνολογίες.

​

Το έγγραφο αυτό θεωρείται ένα από τα πρώτα μεταπολεμικά στρατιωτικά κείμενα που αναφέρονται σε ασυνήθιστες μορφές αεροσκαφών, σε μια περίοδο όπου το φαινόμενο των “flying saucers” είχε αρχίσει να προσελκύει σημαντικό ενδιαφέρον από τις στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών.