Τήν 21 ην 'Απριλίου 1967 έλληνες αξιωματικοί κατέλυσαν το κοινοβουλευτικόν

σύστημα της Ελλάδος και έπέβαλον στρατιωτικόν νόμον

καθ' άπασαν τήν έπικράτειαν. Ή αλβανική καιροσκοπική Κυβέρνησις, έκμεταλλευθεΐσα

τήν εν Ελλάδι άνώμαλον δημιουργηθεΐσαν κατάστασιν,

προέβη εις νέας ανθελληνικός πράξεις, ήτοι κατήργησε τήν θρησκείαν

δια πυρός και σιδήρου, άποσχηματίσασα βιαίως τους ιερείς, παρέδωσε τάς

ιεράς εικόνας εις το πυρ, τους δέ ιερούς ναούς άλλους μέν κατεδάφισεν,

άλλους δέ μετέβαλεν εις μουσεία ή εις σταύλους και άποθήκας.

Οί άντισταθέντες εστάλησαν εις τά διάσπαρτα ανά τήν Άλβανίαν

στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων ή εϊς τά βασανιστήρια, ή δέ ελληνική

Κυβέρνησις τοϋ Γ. Παπαδοπούλου όχι μόνον δέν κατήγγειλε τήν βάρβαρον

άνθελληνικήν πραξιν της Αλβανίας εις βάρος τοϋ βορειοηπειρωτικού λαοϋ,

άλλ'αντιθέτως και παραδόξως αποκατέστησε τάς σχέσεις μετά της 'Αλβανίας.

Τήν 7ην Μαΐου 1971, πρωτοστατούντος τοϋ Δημητρίου Μπίτσιου, υπεγράφη

συνθήκη και αντηλλάγησαν πρεσβευταί χωρίς καν να ανακοινωθούν τά

συμφωνηθέντα.