Κάποιος άλλος αδελφός κάποτε, απατημένος άπό τα γελοία καμώματα

του Γέροντα, συλλογίστηκε: «αυτός είναι πού έχει προφητικό και διορατικό

χάρισμα; "Ετσι πολύ τρώνε όσοι έχουν αυτά τα χαρίσματα;...». Ό Γέροντας

διέκρινε τους λογισμούς του, τον κάλεσε κοντά του και του είπε: «'Εσύ, αδελφέ

μου, θέλεις νά γίνεις καλόγερος, μά οί λογισμοί σου τρέχουν πάντα στη

Ρωσσία. Σου λέγω, λοιπόν, θά πάς εκεί, θα εκπληρώσεις τήν επιθυμία σου,

κ' ύστερα θά επιστρέψεις πάλι έδώ — και τότε ό πνευματικός σου θά σοϋ

επιτρέψει νά γίνεις μοναχός». Πράγματι, τα λόγια του Γέροντα πραγματοποιήθηκαν με πάσαν ακρίβεια.

Ό αδελφός αυτός πλανήθηκε από τους λογισμούς

του κ' έφυγε άπο το μοναστήρι, επιστρέφοντας στην πατρίδα του τη

Ρωσσία. "Ομως, ύ'στερ' άπο ενα χρόνο ξαναγύρισε στο αγιον 'Όρος, κ' εκεί,

στο ϊδιο μοναστήρι πού ήταν δόκιμος, αξιώθηκε να καρεΐ μοναχός.